Palliatieve sedatie: nood aan verandering (brief)

Geachte overheden,
Geachte palliatieve zorginstellingen,
Geachte instanties voor levenseinde,
Geachte moeder, vader, zoon, dochter, kind van,

Naar aanleiding van het levenseinde van mijn vader, waarbij het moment van de start van palliatieve sedatie tot en met het moment van overlijden meer dan 10 dagen inhield wil ik het debat rond levenseinde aanwakkeren.

Euthanasie en wilsverklaring zijn goede beslissingen, maar enkel voor mensen die hier mentaal klaar voor zijn. Mijn vader was hier mentaal niet klaar voor waardoor hij op het einde van zijn krachten gekozen heeft voor een palliatieve sedatie. In de hoop dat hij snel en pijnvrij kon sterven. Hij heeft alvast een pijnvrije stervensproces mogen beleven, maar de palliatieve sedatie heeft meer dan 10 dagen in beslag genomen.

Op deze 10 dagen hebben wij hem zien veranderen van een trotse en fiere man, naar een hoopje botten en vel. We hebben hem met andere woorde uitgehongerd, uitgedroogd en vol gespoten met medicatie in de hoop dat hij vredig mocht sterven. We hebben als familie, waarbij het voor ons mentaal moeilijk is, meermaals aan de lokale geneeskundige instanties gevraagd om het proces te versnellen zodat hij een rustige en menswaardig dood kon sterven, maar zij staan hier eveneens machteloos tegen.

Bij deze wil ik dan ook aankaarten om de lokale geneeskundige instanties, naast euthanasie, in bepaalde omstandigheden (vb. palliatieve sedatie die lang duurt) het recht in handen te geven om in overleg met de familie het levenseinde te versnellen waarbij de patiënt een menswaardige dood kan sterven en de familie met een positief beeld de overledene kan herinneren.

Om mijn bekommernis te staven wil ik u een simpel voorbeeld meegeven:

Als uw hond ernstig ziek is, gaat u hiermee naar de dierenarts zodat het dier niet moet lijden en een menswaardig dood kan sterven. Als een mens palliatief is, en wegens mentaal niet klaar om dit in te zien, niet gekozen heeft voor euthanasie, moeten wij hem uithongeren en uitdrogen zodat hij een natuurlijke dood kan sterven.

Met deze brief wil ik palliatieve sedatie niet veroordelen, want dit kan (en ben ik van overtuigd!) een mooie dood zijn voor 95% van de palliatieve patiënten.

Maar voor 5% van de mensen waarbij de palliatieve sedatie te lang duurt, moet de wetgeving aangepast worden zodat de lokale geneeskundige instantie, in samenspraak met de naaste familie, het levenseinde kan versnellen zonder een illegale ingreep te plegen.

Ik hoop alvast dat u begrip kan opbrengen voor deze situatie, maar ik hoop vooral dat u iets kan veranderen aan de situatie waardoor alle mensen een menswaardige dood mogen/kunnen sterven.

Tenslotte hoop ik ook dat u als politieker, medewerker van een palliatieve zorginstelling, als vader, als moeder, als kind, als naaste familie uw geliefde niet op dezelfde manier moet afgeven op de manier waarop wij dit hebben moeten doen.

Met vriendelijke groeten

(naam en adres bekend bij de redactie)

Deze brief wordt tevens gepubliceerd in het kwartaalblad van 1 december 2014.

Gepost door | Op 15 oktober 2014|In categorie Uit de actualiteit|1 Reactie

Eén reactie

  1. Peeters Rosita 27 juni 2017 at 17:23 - Reply

    Dit is inderdaad een schande ,ik heb ons moeke gedurende meer dan 10 dagen zien evalueren
    van een oudere demente vrouw naar een uitgemergeld geraamte !Natuurlijke sedatie is voor de
    naaste familie even erg als het zien van een film over een concentratie kamp.
    Er moet in vele gevallen medisch ingegrepen worden!!